با من بگو از داغ ِ دلسردیت
من قول میدم که قوی باشم
توو این غزل دردی که سهم ِ ماست
عاشق ترین ِ مثنوی ها شم
من قول میدم با تو پیدا شم
توو این شلوغی های ناهنجار
من یک بغل "عاشق شدن" دارم
یک لحظه عشق از چشم ِ من بردار
توو این قفس با میله های سرد
با آسمون خسته ی طوسی...
فرصت بده هم بغض ِ هم باشیم
بی همصدا تو گریه میپوسی
از دردهای کهنه ی هرروز
کابوس ِ رفتن های بی مقصد
چیزی بگو ... شاید که بهتر شی
توو این روزای ساکت ِ ممتد
شاید نتونم کم کنم از غم
اما نمیذارم که پر پر شی
دستاتُ میگیرم که من ، "ما" شه
غمهاتُ قسمت کن سبکتر شی
من قول میدم که قوی باشم
توو این غزل دردی که سهم ِ ماست
عاشق ترین ِ مثنوی ها شم
من قول میدم با تو پیدا شم
توو این شلوغی های ناهنجار
من یک بغل "عاشق شدن" دارم
یک لحظه عشق از چشم ِ من بردار
توو این قفس با میله های سرد
با آسمون خسته ی طوسی...
فرصت بده هم بغض ِ هم باشیم
بی همصدا تو گریه میپوسی
از دردهای کهنه ی هرروز
کابوس ِ رفتن های بی مقصد
چیزی بگو ... شاید که بهتر شی
توو این روزای ساکت ِ ممتد
شاید نتونم کم کنم از غم
اما نمیذارم که پر پر شی
دستاتُ میگیرم که من ، "ما" شه
غمهاتُ قسمت کن سبکتر شی
نظرات (۲۶)