پرم از حس وحال خستگيو
غرق اين دلنوشته هاي تكراري
بي آرزو عبوري ممكن نيست
حبسم تو لحظه هاي تلخ ،اجباري!
مرز خروج از خيالات تو كجاست؟
من تا كجا به اين طلسم پابندم؟
كارم رسيده به جايي كه بي دليل
با خودم هي بلند بلند ميخندم!
تو بيخودي ناجي ترانه نشو
منو دست طوفان واژه ها نسپار
درگير دغدغه ايي شبيه افسوسه
صرف اين هستي فلاكت بار!
تو صادقانه رو دلتنگياي من
يه خط قرمز تب دار ميكشي
رازي به اين سقوطم نميشيو هنوز
احساس لعنتيمو به اقرار ميكشي!
من تو تردد اين لحظه ها گمم
تو اسوده تر به زمان معرفي شدي
موندم با باوري درگير اضطراب
غرق عذاب اين تنشاي بيخودي.........!
غرق اين دلنوشته هاي تكراري
بي آرزو عبوري ممكن نيست
حبسم تو لحظه هاي تلخ ،اجباري!
مرز خروج از خيالات تو كجاست؟
من تا كجا به اين طلسم پابندم؟
كارم رسيده به جايي كه بي دليل
با خودم هي بلند بلند ميخندم!
تو بيخودي ناجي ترانه نشو
منو دست طوفان واژه ها نسپار
درگير دغدغه ايي شبيه افسوسه
صرف اين هستي فلاكت بار!
تو صادقانه رو دلتنگياي من
يه خط قرمز تب دار ميكشي
رازي به اين سقوطم نميشيو هنوز
احساس لعنتيمو به اقرار ميكشي!
من تو تردد اين لحظه ها گمم
تو اسوده تر به زمان معرفي شدي
موندم با باوري درگير اضطراب
غرق عذاب اين تنشاي بيخودي.........!
نظرات (۱)