روانی - احسان رعیت

۲ دقیقه
۱۴۸۷
خبر
اولش یه توضیحی بدم ...
ترانه بر اساس ایده ی محمد اسلامی عزیز نوشته شده . چند ماه ِ پیش ؛ زمستون سال نود
البته ایده ش اعتیاد به اینترنت بود ؛ کسی که به تخت بستنش تا اینترنت ُ ترک کنه ولی خوب ...
اینی شد که میخونید
بیشتر از اینکه ترانه باشه تمرینی بوده برای در آوردن ِ لحن ِ راوی
نمی دونم از پسش بر اومدم یا نه
ضمنا اگه توو فیس بوک یا وبلاگم خوندینش و تکراریه ؛ عذر میخوام 😇
سلام ...

روانی

همه می خوان تو رو ترکت بکنم ؛ مثل معتادی که بستنش به تخت

همۀ عکسات ُ بردن از اتاق ، که من ُ یاد ِ تو نندازه یه وقت

همه میگن آدمایی مثل ِ من ؛ حالشون تا آخر الزمون بده

هرشب از کوچه صدای پات میاد ؛ مامانم میگه که به سرم زده !

نگران بسته های قرصمه ، که یه وخ [وقت] خوردنشون یادم نره

همه شون ُ می خورم اما هنوز ؛ تو شبا نشستی پشت ِ پنجره !

دکترم میگه اهمیت ندم ، میگه اینا همشون توهم ِ

خواسته مامانم یه هفته در میون ، بی هوا بپرسه امرو[ز] چندم ِ ؟!

دیگه روزام ُ با قرصا می شناسم ، جمعه زرد و شنبه خاکستریه

مامانم همه ش دروغکی میگه ؛ پسرم ! اینم بخور آخریه !

ولی من هنوز شبا می بینمت ! نمی دونم خودتی یا یه سراب

عزیزم زمستونا سرد ِ هوا ؛ پشت پنجره نمون برو بخواب ... !

۰

نظرات (۱۶)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
9 + 9 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود