گلولۀ آخر - احسان رعیت

۲ دقیقه
۱۰۶۵
آزاد
سلام
یکی دیگه از ترانه هام تو کتاب ِ پرنده وار
امیدوارم با چماق نقد کنین و بی تعارف ، مثل همیشه 😇 سپاس

« گلولۀ آخر »

چقد این ثانیه ها زجر آور ، چقد این زندگی دلگیر شده

شیشۀ خالی قرصم میگه ، واسه برگشتن تو دیر شده !

منو فهمیدی و حاشا کردی ، که چشام از غم رفتن تر بود

زیر رگبار مصیبتای من ، رفتنت گلولۀ آخر بود !

رفتی و بعد تو دنیا فهمید ، زندگی بی تو برام آسون نیس

به همه حتی خودت ثابت شد ، لیلی اندازۀ من مجنون نیس !

رفتی و هرشب ِ تنهاییمو ، با غم و خاطره ها سر کردم

پیش تو عشق ُ نمی فهمیدم ، رفتی و نفرت ُ باور کردم

چرا با قلب خودت جنگیدی ، من همونی که دلت می خوادم

کسی اندازۀ تو شکلت نیست ، جای خالیت ُ به عکست دادم !

تو ولی دست و دلت لرزید و جای خالی منو پر کردی

بگو چشمات ُ به کی بخشیدی ، کیو شکل من تصور کردی ؟

همۀ خاطره هام تاریکن ، بی تو آینده واسم روشن نیست

حلقه تو دست تو با من میگه ، دیگه راهی واسه برگشتن نیست !



احسان رعیت
۰

نظرات (۱۲)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
8 + 6 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود