یک نفر از راه می آید هنوز/ فرید آزاد

۱ دقیقه
۱۶۲
شعر
* یک نفر از راه می آید هنوز*

در میان کوچه ها تا ،کودکی
با دوچشم خیس زاری میکند
یک نفر از راه می آید هنوز
یک نفر تا هست، کاری میکند

تو همیشه تکیه گاهم میشوی
سال ها هستی پناهم میشوی
سال ها من گریه میبارم وَ تو
هم قدم با اشک و آهم میشوی

کودکی آشفته میخواند مرا
کودکی بی دست و پا و پاپتی
عابری که در وجودش رحم نیست
عابری در کوچه های لعنتی

از تو میترسد ولی در خاطرش
گنده مرد ُ لا ابالی میشود
تا قدم در کوچه میذارد چه زود
کوچه ها از مرد خالی میشود

من به نام کوچکش میخوانمش
تا بفهمد که نمیترسم از او
تا بفهمد شهر بی صاحب که نیست
تو همینجایی همین جا پیش رو
فرید آزاد

 
۱

نظرات (۵)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
5 + 1 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود