هیچی تو زندگی به من نمیاد
حتی این لباسی که تنمه
جایی نیس که بهش رسیده باشم
زندگیم مثل شعر گفتنمه
این روزا پشت هم دارن میرن و
قلب من بی‌پناه‌تر می‌شه
هرچقد هم سفید می‌پوشم
روزگارم سیاه‌تر می‌شه
این جهان سمت ما نمی‌چرخه
همه‌ی ما یه جوری هم‌دردیم
زندگی بعد مرگ افسانه‌ست!
قبلشم زندگی نمی‌کردیم
وقتی که هیچ چی درست نمی شه
بزنید هرچی هستو خراب کنید
من نفس می‌کشم ولی مُردم
لطفا اعلامیه‌م رو چاپ* کنید
می‌ذارم شعرمو تو یه پاکت
تا به سطل زباله پست بشه
انقدر صـــبر می‌کنیم شاید
همه چی بعد مرگ درست بشه!
"میـــلاد دارابیــــــ"
*ایراد قافیه در بند چهارم آگاهانه می باشد./
حتی این لباسی که تنمه
جایی نیس که بهش رسیده باشم
زندگیم مثل شعر گفتنمه
این روزا پشت هم دارن میرن و
قلب من بی‌پناه‌تر می‌شه
هرچقد هم سفید می‌پوشم
روزگارم سیاه‌تر می‌شه
این جهان سمت ما نمی‌چرخه
همه‌ی ما یه جوری هم‌دردیم
زندگی بعد مرگ افسانه‌ست!
قبلشم زندگی نمی‌کردیم
وقتی که هیچ چی درست نمی شه
بزنید هرچی هستو خراب کنید
من نفس می‌کشم ولی مُردم
لطفا اعلامیه‌م رو چاپ* کنید
می‌ذارم شعرمو تو یه پاکت
تا به سطل زباله پست بشه
انقدر صـــبر می‌کنیم شاید
همه چی بعد مرگ درست بشه!
"میـــلاد دارابیــــــ"
*ایراد قافیه در بند چهارم آگاهانه می باشد./
نظرات (۹)