یه نفر توی ایسگاه واساده
تو همین ایستگاه روبه روی خونه
اتوبوسا میان، می رن... ولی اون
انگاری تا ابد می خواد بمونه
ابرا دارن یواش یواش می بارن
سقف ایسگاه چتر خوبی شده
واسه این انتظار تلخ و سیاه
بوی بارون چه عطر خوبی شده
پرده رو یک کمی کنار می زنی
بخار شیشه رو که پاک می کنی
می بینیش... اَ... چقد شکسته شده
همه ی خاطراتو خاک می کنی
آلبومو در میاری از زیر تخت
عکسار رو دونه دونه در میاری
یه نگاهی به آینه میندازی
روسری بنفش بر می داری
با قدم های تند می ری جلو
داره بارون شدید تر می باره
عکسارو پاره می کنی جلو روش
هوا سرده... (کتش رو در میاره)
کتشو میندازه رو شونه ی تو
به خودت می گی که عاشقشی
اما دیره یه کم برا این حرف
برمی گردی یه نخ سیگار می کشی
شب می شه، باز کنار شوهرتی
توی گرمی مبل لم داده
با خودت فکر می کنی که هنوز
یه نفر توی ایسگاه واساده
سعید حسین پور
17/9/1392
تو همین ایستگاه روبه روی خونه
اتوبوسا میان، می رن... ولی اون
انگاری تا ابد می خواد بمونه
ابرا دارن یواش یواش می بارن
سقف ایسگاه چتر خوبی شده
واسه این انتظار تلخ و سیاه
بوی بارون چه عطر خوبی شده
پرده رو یک کمی کنار می زنی
بخار شیشه رو که پاک می کنی
می بینیش... اَ... چقد شکسته شده
همه ی خاطراتو خاک می کنی
آلبومو در میاری از زیر تخت
عکسار رو دونه دونه در میاری
یه نگاهی به آینه میندازی
روسری بنفش بر می داری
با قدم های تند می ری جلو
داره بارون شدید تر می باره
عکسارو پاره می کنی جلو روش
هوا سرده... (کتش رو در میاره)
کتشو میندازه رو شونه ی تو
به خودت می گی که عاشقشی
اما دیره یه کم برا این حرف
برمی گردی یه نخ سیگار می کشی
شب می شه، باز کنار شوهرتی
توی گرمی مبل لم داده
با خودت فکر می کنی که هنوز
یه نفر توی ایسگاه واساده
سعید حسین پور
17/9/1392
نظرات (۲)