---
هوا سردو... مردمش سردتر --- هر روز بد میشن... بد و بدتر
از کجای شهرم بگم، از نامردمی --- یا از هرج و مرج و مصیبتهای قومی
از گنجنامه بگم یا از عباس آباد --- از مردم شُلش ، ماسای قاسم آباد
تو شهر ما ،بی سوادا مایه دارن --- همه سعیدیه ، استادان، خونه دارن
از کجای شهرم بگم از خیابوناش --- یا از خشکی و بی روحی بیابوناش
از خیابون اکباتان و گرتیاش --- یا از خیابون بوعلی و قِرتیاش
فاصله تمدن و انزوا، تو شهرما -- باورتون میشه فقط یه میدونه بچه ها
***
اینجا پایین شهر بری بت زول میزنن --- مردم بالا شهر ، همه اوسکول میزنن
دیگه خبری از لوتی ها و دادا نیس --- همه لاتن ولی وقت عمل، پاها خیس
دیگه روی لباشونم نیس یه سیبیل --- همشون لایقن به لقب دسته بیل
توی این شهر، دیگه غیرت مُرد --- فرقی نداره فارس باشی ، ترک یا کُرد
از کجای شهر بگم؟ از دستفروشا --- یا از بی بندوبارا ، از خودفروشا -- یا بگم از منافقا،از آدم فروشا
توی شهر من نشونی از دوستی نیس --- باهات رفیقن همه، ولی دوستیه پیس
واسه دوستات یا باید ساتور بکشی --- یا بشین باهاشون بافور بکشی
اینجا اعتبارت فقط به لباسه --- قسم دروغ، "به حضرته عباسه"
اینجا دروغ، تو نونه خبازه --- اینجا مومن نمایی یه جور وسواسه --- آخه تو آمپاسه، اونی که اینجا مَرده --- رستمم به حاله اینجا گریه کرده
با اینکه مرده --- ضد درده --- خشک و سرده --- اما اینجا پرده...هارو دریدن
ولی ندیدن --- که، چیا کشیدن --- این خاک بشه ایران --- نشه ویران --- شهر شیران
***
من کنج اتاق... غمگینم و گریان --- به کجا رفت... اون شاعره عریان
وای.... از شهر دلیران --- یارب بمیران ---- هر که ایران ---- کرده او ویران
***
اینجا همه، بهم مظنونن --- همه روحاً ، درب و داغونن
اینجا راه نری میگن "چلاقی؟" --- راه که بیفتی میگن "الاغی؟"
تو باغی ، میگم از چه داغی؟
اینجا کار کنی میگن علافی --- کارشون شده دزدی از صرافی
اینجا ماشینای نو رو خط میندازن --- بیخودی تو خیابونا، کل میندازن
اینجا بجای قلم، میخرن قدّاره --- زنگ موبایله همه شون، مختاره
***
اینجا واسه حسین، یاهو میزنن --- بعده هیئت، جیبا رو جارو میزنن
اینجا مسجد که میری، کفش به پایی --- ولی بعد نماز تویی و یه دمپایی
اینجا دکترا، همه شدن سرپایی --- ساعت 4 صبح، شده بوقه برپایی
اینجا تفریح، دزدی و دعوا شده --- مردی...... ، لاحاف ملا شده
جدیدا مُدای عَجقی پیدا شده --- بچه قرطی واسه ما دامولا شده
اینجا مردی یعنی بی غیرتی --- دیگه نمونده واسه مردا هیبتی
اینجا اگه خوب باشی و سر به زیر --- میزنن تو سرتو، میگن بمیر
اینجا پارتی بازی شده زرنگی --- تقلب نکنی میگن ملنگی
اینجا تو کوچهاش، شبا پارس میکنن --- همه وسط خیابونا پارک میکنن
اینجا بجای بسم الله میکنن فحاشی --- اگه ریش بزاری میگن کلاشی
صبحا با صدای عربدره و دعوا --- حتما باید از رختخوابت پاشی
***
میشه بگذریم از این، دوره ی پست --- نمیدونم حرفم به دله کسی نشست؟
واسه ساخت ایران باید دست به دست شیم --- یا اینکه درجا بزنیم ، خار و پست شیم
پژمان کریمی
1391
دوستان ابتدا با دقت و به صورت سکته ای باید بیتها خوانده شود. اگر جایی رو نتونستید بخونید صدای خودم رو میزارم. همه ی قافیه و وزنش جوره. فقط باید رپر باشی نه شاعر! تا بتونی بخونیدش
جهت خرید این تکست با ایمیل زیر مکاتبه نمایید
avesta@ghoofest.ir
هوا سردو... مردمش سردتر --- هر روز بد میشن... بد و بدتر
از کجای شهرم بگم، از نامردمی --- یا از هرج و مرج و مصیبتهای قومی
از گنجنامه بگم یا از عباس آباد --- از مردم شُلش ، ماسای قاسم آباد
تو شهر ما ،بی سوادا مایه دارن --- همه سعیدیه ، استادان، خونه دارن
از کجای شهرم بگم از خیابوناش --- یا از خشکی و بی روحی بیابوناش
از خیابون اکباتان و گرتیاش --- یا از خیابون بوعلی و قِرتیاش
فاصله تمدن و انزوا، تو شهرما -- باورتون میشه فقط یه میدونه بچه ها
***
اینجا پایین شهر بری بت زول میزنن --- مردم بالا شهر ، همه اوسکول میزنن
دیگه خبری از لوتی ها و دادا نیس --- همه لاتن ولی وقت عمل، پاها خیس
دیگه روی لباشونم نیس یه سیبیل --- همشون لایقن به لقب دسته بیل
توی این شهر، دیگه غیرت مُرد --- فرقی نداره فارس باشی ، ترک یا کُرد
از کجای شهر بگم؟ از دستفروشا --- یا از بی بندوبارا ، از خودفروشا -- یا بگم از منافقا،از آدم فروشا
توی شهر من نشونی از دوستی نیس --- باهات رفیقن همه، ولی دوستیه پیس
واسه دوستات یا باید ساتور بکشی --- یا بشین باهاشون بافور بکشی
اینجا اعتبارت فقط به لباسه --- قسم دروغ، "به حضرته عباسه"
اینجا دروغ، تو نونه خبازه --- اینجا مومن نمایی یه جور وسواسه --- آخه تو آمپاسه، اونی که اینجا مَرده --- رستمم به حاله اینجا گریه کرده
با اینکه مرده --- ضد درده --- خشک و سرده --- اما اینجا پرده...هارو دریدن
ولی ندیدن --- که، چیا کشیدن --- این خاک بشه ایران --- نشه ویران --- شهر شیران
***
من کنج اتاق... غمگینم و گریان --- به کجا رفت... اون شاعره عریان
وای.... از شهر دلیران --- یارب بمیران ---- هر که ایران ---- کرده او ویران
***
اینجا همه، بهم مظنونن --- همه روحاً ، درب و داغونن
اینجا راه نری میگن "چلاقی؟" --- راه که بیفتی میگن "الاغی؟"
تو باغی ، میگم از چه داغی؟
اینجا کار کنی میگن علافی --- کارشون شده دزدی از صرافی
اینجا ماشینای نو رو خط میندازن --- بیخودی تو خیابونا، کل میندازن
اینجا بجای قلم، میخرن قدّاره --- زنگ موبایله همه شون، مختاره
***
اینجا واسه حسین، یاهو میزنن --- بعده هیئت، جیبا رو جارو میزنن
اینجا مسجد که میری، کفش به پایی --- ولی بعد نماز تویی و یه دمپایی
اینجا دکترا، همه شدن سرپایی --- ساعت 4 صبح، شده بوقه برپایی
اینجا تفریح، دزدی و دعوا شده --- مردی...... ، لاحاف ملا شده
جدیدا مُدای عَجقی پیدا شده --- بچه قرطی واسه ما دامولا شده
اینجا مردی یعنی بی غیرتی --- دیگه نمونده واسه مردا هیبتی
اینجا اگه خوب باشی و سر به زیر --- میزنن تو سرتو، میگن بمیر
اینجا پارتی بازی شده زرنگی --- تقلب نکنی میگن ملنگی
اینجا تو کوچهاش، شبا پارس میکنن --- همه وسط خیابونا پارک میکنن
اینجا بجای بسم الله میکنن فحاشی --- اگه ریش بزاری میگن کلاشی
صبحا با صدای عربدره و دعوا --- حتما باید از رختخوابت پاشی
***
میشه بگذریم از این، دوره ی پست --- نمیدونم حرفم به دله کسی نشست؟
واسه ساخت ایران باید دست به دست شیم --- یا اینکه درجا بزنیم ، خار و پست شیم
پژمان کریمی
1391
دوستان ابتدا با دقت و به صورت سکته ای باید بیتها خوانده شود. اگر جایی رو نتونستید بخونید صدای خودم رو میزارم. همه ی قافیه و وزنش جوره. فقط باید رپر باشی نه شاعر! تا بتونی بخونیدش
جهت خرید این تکست با ایمیل زیر مکاتبه نمایید
avesta@ghoofest.ir
نظرات (۳۴)