می نویسم به عشق نام وطن،شاید این بار بار آخرم باشد
حجم درد کبود این مردم-زخم ناسور پیکرم باشد
می نویسم: گلوله و باتوم، شوق سرخ شکفتن از پیله
می نویسم به نام آزادی، باید این نام دخترم باشد
آیه های مذاب من اینبار،زخمی شعله های فریادند
شادی مردمی که غمگینند،آرزویم؟نه باورم باشد
غم سکوتی نشسته در بغضم، لای چشمان مردم شهرم
فصل زخم و شکفتن تردید، کیست سر مست ساغرم باشد؟
وطنم تشنه عدالت و عشق،مردمانم نشسته در اندوه
من پر از حس رویشم اما،کیست اینجا که یاورم باشد؟
باز دنبال آرشی هستم،تا کمان را به نام جان بکشد
ااز خلیجم گذر کند تیرش سربلندی کشورم باشد
قلمم شعله می کشد روزی،شعرهایم حماسه می سازند
بگذارید نغمه ی مرگم،آخرین شعر دفترم باشد.....
حجم درد کبود این مردم-زخم ناسور پیکرم باشد
می نویسم: گلوله و باتوم، شوق سرخ شکفتن از پیله
می نویسم به نام آزادی، باید این نام دخترم باشد
آیه های مذاب من اینبار،زخمی شعله های فریادند
شادی مردمی که غمگینند،آرزویم؟نه باورم باشد
غم سکوتی نشسته در بغضم، لای چشمان مردم شهرم
فصل زخم و شکفتن تردید، کیست سر مست ساغرم باشد؟
وطنم تشنه عدالت و عشق،مردمانم نشسته در اندوه
من پر از حس رویشم اما،کیست اینجا که یاورم باشد؟
باز دنبال آرشی هستم،تا کمان را به نام جان بکشد
ااز خلیجم گذر کند تیرش سربلندی کشورم باشد
قلمم شعله می کشد روزی،شعرهایم حماسه می سازند
بگذارید نغمه ی مرگم،آخرین شعر دفترم باشد.....
نظرات (۱)