ترانه ارغوان
ترانه سرا - افشین مقدم
آهنگ - علیرضا عصار و فواد حجازی
تنظیم - فواد حجازی
خواننده - علیرضا عصار
دکلمه
میان خاک، سر از آسمان در آوردیم
چقدر قمریه بی آشیان درآوردیم
وجب وجب تن این خاک مرده را کندیم
چقدر خاطره ی نیمه جان درآوردیم
به حیرتیم که ای خاک پیر با برکت
چقدر از دل سنگت جوان درآوردیم
چقدر خیره به دنبال ارغوان گشتیم
ز خاک تیره ولی، استخوان درآوردیم
شما حماسه سرودید و ما به نام شما
فقط ترانه سرودیمو، نان درآوردیم
برای اینکه بگویم با شما بودیم
چقدر از خودمان داستان درآوردیم
و آب های جهان تا از آسیاب افتاد
قلم به دست شدیم و زبان درآوردیم
موزیک
عشق بود و جبهه بود و جنگ بود
عرصه بر گردان عاشق تنگ بود
هر که تنها بر سلاحش تکیه کرد
مادری فرزند خود را هدیه کرد
در شبی که اشکمان چون رود شد
یک نفر از بین ما مفغود شد
آن که سر دارد به سامان میرسد
آن که جان دارد به جانان می رسد
هر که گرد شعله چون پروانه است
پیکر صد پاره اش بر شانه است
تن به خاک و بوی یاسش می رسد
بوی باروت از لباسش می رسد
لاشه ی یک تانک بر پوتین دوست
آنچه می گویی شهید زنده اوست
هم قطارانی که پشت سنگرند
استخوان ها را به خانه میبرند
دشمن افکن های بی نام و نشان
غوطه ی خونین شده تسبیحشان
قطره بودن وانگهی دریا شدن
از پلاکی گم شده پیدا شدن
عاشقی که تن برایش گور شد
دست از جان شست تا منصور شد
دیده ام دستی به سوی ماه رفت
بی سر و جان تا لقا و الله رفت
ترانه سرا - افشین مقدم
آهنگ - علیرضا عصار و فواد حجازی
تنظیم - فواد حجازی
خواننده - علیرضا عصار
دکلمه
میان خاک، سر از آسمان در آوردیم
چقدر قمریه بی آشیان درآوردیم
وجب وجب تن این خاک مرده را کندیم
چقدر خاطره ی نیمه جان درآوردیم
به حیرتیم که ای خاک پیر با برکت
چقدر از دل سنگت جوان درآوردیم
چقدر خیره به دنبال ارغوان گشتیم
ز خاک تیره ولی، استخوان درآوردیم
شما حماسه سرودید و ما به نام شما
فقط ترانه سرودیمو، نان درآوردیم
برای اینکه بگویم با شما بودیم
چقدر از خودمان داستان درآوردیم
و آب های جهان تا از آسیاب افتاد
قلم به دست شدیم و زبان درآوردیم
موزیک
عشق بود و جبهه بود و جنگ بود
عرصه بر گردان عاشق تنگ بود
هر که تنها بر سلاحش تکیه کرد
مادری فرزند خود را هدیه کرد
در شبی که اشکمان چون رود شد
یک نفر از بین ما مفغود شد
آن که سر دارد به سامان میرسد
آن که جان دارد به جانان می رسد
هر که گرد شعله چون پروانه است
پیکر صد پاره اش بر شانه است
تن به خاک و بوی یاسش می رسد
بوی باروت از لباسش می رسد
لاشه ی یک تانک بر پوتین دوست
آنچه می گویی شهید زنده اوست
هم قطارانی که پشت سنگرند
استخوان ها را به خانه میبرند
دشمن افکن های بی نام و نشان
غوطه ی خونین شده تسبیحشان
قطره بودن وانگهی دریا شدن
از پلاکی گم شده پیدا شدن
عاشقی که تن برایش گور شد
دست از جان شست تا منصور شد
دیده ام دستی به سوی ماه رفت
بی سر و جان تا لقا و الله رفت
نظرات (۲)