روي سخن ماندي و سوزانديش
سوي تو شد مايل و تو رانديش
وقتي كه مجنون دلت گشته بود
باز تو ديوانه چرا خوانديش
تيغ جفا را بزدي بر دلم
با زدن زخم تو پاشانديش
پشت دلم آه به تو گرم بود
پشت به دل كردي و خوابانديش
چشم دلت گرد نمودي چرا
باز از اين عشق تو ترسانديش
مرد دلو ماند يك اعلاميه
بر سر هر كوچه تو چسبانديش
آه كه با زبان بي زبا ني
راه وفا را خوب فهمانديش
سوي تو شد مايل و تو رانديش
وقتي كه مجنون دلت گشته بود
باز تو ديوانه چرا خوانديش
تيغ جفا را بزدي بر دلم
با زدن زخم تو پاشانديش
پشت دلم آه به تو گرم بود
پشت به دل كردي و خوابانديش
چشم دلت گرد نمودي چرا
باز از اين عشق تو ترسانديش
مرد دلو ماند يك اعلاميه
بر سر هر كوچه تو چسبانديش
آه كه با زبان بي زبا ني
راه وفا را خوب فهمانديش
نظرات (۰)