ترانه ای طــــــــــــــــــولانی که امیدوارم تا آخـــــــــــر بخونینش 🙂
.
روزام شَب میشه ، با گریه و زاری
اما تو با یکی ، تا صُبح بیداری
هَر شَب کنارِ اون ، سیگار می کِشی
دورِ منو با دود ، دیوار می کِشی
از یه شبِ آروم ، فاجعه می سازی
وقتی که عکسامو ، توو شومینه میندازی
رُژ می زنی به لَب ، موهاتُ پوش میدی
آهنگِ دلخواتُ ، با اون گوش میدی
با پیرهَنِت واسش ، لبهاتُ سِت کَردی
مردونگی هاشو ، مَحوِ خودِت کَردی
رو تَخت می ری با ، آرایِشی غلیظ
بَسه تَمومِش کُن ، مَنو بِهَم نَریز
از بوسه ای کو تاه ، تا مرز فراموشی
هرشَب کنارِ کی ، تا صبح هم آغوشی
کی جایِ مَن هَرشَب ، بابِ سَلیقه ت بود؟
جایِ نَوازِش هاش ، رویِ شَقیقه ت بود ؟
طَعمِ کدوم بوسه ، قَلبِتُ راضی کَرد
کی جای مَن هَرشَب ، با موت بازی کَرد
روزام شَب میشه ، با گریه و زاری
اما تو با یکی ، تا صُبح بیداری
یه مَرد سیگاری ، که چهره ش مثِ مَن نیس
رنگِ چشاش حتّی ، یه ذرّه روشن نیس
جایِ مَن این شَب ها ، با تو هَم آغوشه
کی جایِ تو داره ، تَن ِتنهامو می پوشه ؟
دیوونه میشم تا ، زَنجیر شی یه کم
تَک زَنگ می زنم ، دَرگیر شی یه کم
مَنو ازین شِکَست ، لَبریز می کُنی
بی اعتِنایی و ، تَجویز می کُنی
تِکرار می شه باز ، گِریه م رویِ بالِش
این خونه چَن وقته ، دوره از آرامش
دَس می کِشم ازت ، تا از تو دور باشم
رو واقعیت ها ، نمیشه کور باشم
ترانه سرا : فرجام خیراللهی
.
روزام شَب میشه ، با گریه و زاری
اما تو با یکی ، تا صُبح بیداری
هَر شَب کنارِ اون ، سیگار می کِشی
دورِ منو با دود ، دیوار می کِشی
از یه شبِ آروم ، فاجعه می سازی
وقتی که عکسامو ، توو شومینه میندازی
رُژ می زنی به لَب ، موهاتُ پوش میدی
آهنگِ دلخواتُ ، با اون گوش میدی
با پیرهَنِت واسش ، لبهاتُ سِت کَردی
مردونگی هاشو ، مَحوِ خودِت کَردی
رو تَخت می ری با ، آرایِشی غلیظ
بَسه تَمومِش کُن ، مَنو بِهَم نَریز
از بوسه ای کو تاه ، تا مرز فراموشی
هرشَب کنارِ کی ، تا صبح هم آغوشی
کی جایِ مَن هَرشَب ، بابِ سَلیقه ت بود؟
جایِ نَوازِش هاش ، رویِ شَقیقه ت بود ؟
طَعمِ کدوم بوسه ، قَلبِتُ راضی کَرد
کی جای مَن هَرشَب ، با موت بازی کَرد
روزام شَب میشه ، با گریه و زاری
اما تو با یکی ، تا صُبح بیداری
یه مَرد سیگاری ، که چهره ش مثِ مَن نیس
رنگِ چشاش حتّی ، یه ذرّه روشن نیس
جایِ مَن این شَب ها ، با تو هَم آغوشه
کی جایِ تو داره ، تَن ِتنهامو می پوشه ؟
دیوونه میشم تا ، زَنجیر شی یه کم
تَک زَنگ می زنم ، دَرگیر شی یه کم
مَنو ازین شِکَست ، لَبریز می کُنی
بی اعتِنایی و ، تَجویز می کُنی
تِکرار می شه باز ، گِریه م رویِ بالِش
این خونه چَن وقته ، دوره از آرامش
دَس می کِشم ازت ، تا از تو دور باشم
رو واقعیت ها ، نمیشه کور باشم
ترانه سرا : فرجام خیراللهی
نظرات (۵)