شباهنگام

۱ دقیقه
۴۵۴
شعر
شباهنگام
به زیر تیغ غم می میرم و حسرت به دل دارم
نمی دانم چرا حسرت شده آیینه حالم؟!
نمی دانم چرا دنیا شده تیره به افکارم؟!
نمی دانم چرا غرق خیال و وهم و اوهامم؟!
هزاران پرسش از هر سو
به سوی ذهن من آید
نمی دانم جوابی هست؟!
که تا شاید شود حل معماها و پرسشها
چرا دنیای ما گشته سراسر تیره و تاریک؟!
چرا دریای دنیامان شده سرخ و ملال انگیز؟!
چرادنیا شده غرق حسادت غرق این تزویر؟!
چرا دریا شده صحرا؟!
چرا غم ها شده پیدا؟!
چرا خنده شده پنهان؟!
چرا گریه شده همزاد آدمها؟!
چرا دیگر زمانی که شود پیدا
همان دردی که شد پیدا به عضو ی از همین اعضا
خیال راحتی دارند دگر اعضا؟!
من امشب مردم و حسرت به دل ماندم
چرا عشقی نشد پیدا میان فوج آدمها؟؟
۰

نظرات (۶)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
5 + 1 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود