وقتی که رفت یارم شد تیره روزگارم
آن قدر می زدم تارتامی شکست تارم
.
چندی که از فراغش بگذشت در خیالم
حسرت به جای دوری در دل فدای یارم
.
او را چه انتظاری هر روز می کشیدم
گر او دوباره آید شکری به جا گذارم
.
مستانه می روم تا گیسوی یار بینم
یارم نبود نزدم در حال گریه زارم
.
من را نبود ترسی از این فراغ یا رب
یا رب شنو سخن را در دل امید دارم
.
هر بار این جدایی بعدش رسیدنی بود
حالا گذشته سالی ناراحتی نثارم
آن قدر می زدم تارتامی شکست تارم
.
چندی که از فراغش بگذشت در خیالم
حسرت به جای دوری در دل فدای یارم
.
او را چه انتظاری هر روز می کشیدم
گر او دوباره آید شکری به جا گذارم
.
مستانه می روم تا گیسوی یار بینم
یارم نبود نزدم در حال گریه زارم
.
من را نبود ترسی از این فراغ یا رب
یا رب شنو سخن را در دل امید دارم
.
هر بار این جدایی بعدش رسیدنی بود
حالا گذشته سالی ناراحتی نثارم
نظرات (۰)