در کوچه با غ رؤیا شادی نصیب ما شد
با نام غم خداوند در قلب انس جا شد.
شکری به جا گذارم هر گاه غم نثارم
شکرم برای اینکه غم موجب حیا شد
آرایه ای ندارد شعری که می نویسم
تشبیه شکر با غم آرایه ی ریا شد.
ناراحتی چو آتش فرجام دل شده است
شاید خدای یکتا بر درد ما دوا شد.
هرگاه در درونم شادی به جای غم بود
یادی ز او نکردم غفلت به من روا شد
با نام غم خداوند در قلب انس جا شد.
شکری به جا گذارم هر گاه غم نثارم
شکرم برای اینکه غم موجب حیا شد
آرایه ای ندارد شعری که می نویسم
تشبیه شکر با غم آرایه ی ریا شد.
ناراحتی چو آتش فرجام دل شده است
شاید خدای یکتا بر درد ما دوا شد.
هرگاه در درونم شادی به جای غم بود
یادی ز او نکردم غفلت به من روا شد
نظرات (۰)