ترانه ای از زبان یک پیر زن:
دلم میخواد یه وقتایی شبیهت
تن خودکار و توو دستم بگیرم
مثه دس(ت) خطِ تو باز از سرخط
گلایه.... این گلایه کرده پیرم
میون خاطرات خوب و بد باز
اسیر یه سوال بی جوابم
چرا حتی، چرا حتی ،یه لحظه....
نمیخوای پا بذاری توی خوابم
تو رفتی تا همیشه برف بارید
یه وقتی موی من جو گندمی بود
حالا عمر گذشته ، موی برفی
بگو امسال، سال چندمی بود
یه زن اینجا اسیر بی پناهی
میون قصه های کهنه مونده
نمیخواد پا بگیره حرف تازه
تمومه قصه رو با غصه خونده
میون دفترای کهنه هربار
به تاریخ جدایی تا رسیده
دلش بارون شده چشماش ستاره
شب دلتنگِ ماه و کی ندیده؟
ببین دستامو بدجوری میلرزه
ببین هرشب چطور از گریه خیسم
حالا که بیشتر از چن خط نمیشه
نمیتونم شبیهت بنویسم
فرید آزاد
دلم میخواد یه وقتایی شبیهت
تن خودکار و توو دستم بگیرم
مثه دس(ت) خطِ تو باز از سرخط
گلایه.... این گلایه کرده پیرم
میون خاطرات خوب و بد باز
اسیر یه سوال بی جوابم
چرا حتی، چرا حتی ،یه لحظه....
نمیخوای پا بذاری توی خوابم
تو رفتی تا همیشه برف بارید
یه وقتی موی من جو گندمی بود
حالا عمر گذشته ، موی برفی
بگو امسال، سال چندمی بود
یه زن اینجا اسیر بی پناهی
میون قصه های کهنه مونده
نمیخواد پا بگیره حرف تازه
تمومه قصه رو با غصه خونده
میون دفترای کهنه هربار
به تاریخ جدایی تا رسیده
دلش بارون شده چشماش ستاره
شب دلتنگِ ماه و کی ندیده؟
ببین دستامو بدجوری میلرزه
ببین هرشب چطور از گریه خیسم
حالا که بیشتر از چن خط نمیشه
نمیتونم شبیهت بنویسم
فرید آزاد
نظرات (۲)