باید امشب خطی ز شعاع دورترین دایره ها برچینم
رسم کنم خط عمودی از خواب خودم تا خواب خدا
و از آن شکل غریب
بکشم ، رقصی از باد
چشمی از نور .
شاید امشب پابرهنه بدوم در خوابم
بکشم مرغک عشق
روی دیوار دل همسایه .
باید امشب که به خدا نزدیکم
برسانم که دل همسایه
ترکی برداشته است
و بپرسم که چرا دیشب مرد
با وجود نفس پنجره ها ،
سنجاقک عشق .
پشت بی تابی پنجره ها عشق محبوس است
باز نکنیم پنجره را
بیرون پر نفرت شده است .
نتکانیم قالیچه دل را در باد
مبادا که غبارش برود
خاطره هامان را ببریم از یاد .
پنجره باز که شد
صدمین ذره ی نور
بوی خوش خورشید به ذهنم تاباند
و به افکارم خودم خندیدم
ناگهان پر شدم از ، اضلال وجود
و تهی گشتم ، از قصه ی نور .
آری امروز ، دهمین سالگرد سوگ خورشید است .
رسم کنم خط عمودی از خواب خودم تا خواب خدا
و از آن شکل غریب
بکشم ، رقصی از باد
چشمی از نور .
شاید امشب پابرهنه بدوم در خوابم
بکشم مرغک عشق
روی دیوار دل همسایه .
باید امشب که به خدا نزدیکم
برسانم که دل همسایه
ترکی برداشته است
و بپرسم که چرا دیشب مرد
با وجود نفس پنجره ها ،
سنجاقک عشق .
پشت بی تابی پنجره ها عشق محبوس است
باز نکنیم پنجره را
بیرون پر نفرت شده است .
نتکانیم قالیچه دل را در باد
مبادا که غبارش برود
خاطره هامان را ببریم از یاد .
پنجره باز که شد
صدمین ذره ی نور
بوی خوش خورشید به ذهنم تاباند
و به افکارم خودم خندیدم
ناگهان پر شدم از ، اضلال وجود
و تهی گشتم ، از قصه ی نور .
آری امروز ، دهمین سالگرد سوگ خورشید است .
نظرات (۳)