بانوی مهتابی - سهیل حسینی

۱ دقیقه
۵۷۸
خبر
سلام
تیرماه 86 این ترانه رو نوشتم
بی نهایت دوستش دارم
چون یاد آور عجیبترین دوران زندگیمه ....
😇

بانوی مهتابی


ببین بانوی مهتابی ببین از غصه دلخونم
اگه با من غریبی تو تو این دنیا نمیمونم
بیا لیلای عاشق کش که من مجنون مجنونم
که از چشمای معصومت همه حرفا تو میخونم
هراسونم از این غربت دلم رنجیده میدونی
چرا از من جدا میشی چرا بامن نمیمونی
رو این کاغذ دیگه حتی قلم اشکی نمیریزه
نگو چشم قلم خشکه گلوش از بغض لبریزه
ببین بانو دیگه مردم بازم چشماتو میبندی؟
توکه بغض منو دیدی بازم میگی و میخندی؟
صدای تو دم آخر منو تا مرز مردن برد
تو یک لحظه دلم پوسید تو یک لحظه صداتم مرد

سهیل حسینی

۰

نظرات (۷)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
5 + 3 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود