چایــقهوه ! - مجتبی جعفری

۲ دقیقه
۸۵۹
خبر
سلام
این ترانه رو خیلی وقت پیش شروع کرده بودم. حتی تابحال سه بار تا آخرش نوشتم و پاکش کردم! اما حالا از اون ترانه ی اولیه فقط دو تا قافیه باقی مونده! به هر حال نفس ِ ترانه همونه!

ترانه ی قبلی رو به رضا رحمانی تقدیم کرده بودم. پس این ترانه هم چون در واقع همونه؛
تقدیم به دوست و برادر ِ عزیزم ؛ رضا رحمانی 😇


چایــقهوه

روزگار؛ مثل ِ یه چای ِ پُر شکر ... تلخه اما ظاهرا شیرین شده !
من یه قندم ته ِ این لیوان ِ چای ... که همه عمرشو ته نشین شده !
.
ارزشی ندارم و کمتر کسی ... واسه ی بودنم ارزش قائله
من یه بُمبم؛ ساخته ی دست ِ خودم ! ... انفجارم ولی رو به داخله !!
.
مثل ِ یه فرمانده ی پُر از شکست ... فکر ِ برگشتن به سمت ِ خونه ام!
هیچ مدالی روی سینَه م نیس، ولی ... افتخارم اینه که دیوونه ام ...!
.
.
فنجونای قهوه ی بی شکر و ... منی که باید از این تلخی درآم !
اینقَدَردنیا به کامم تلخه که ... قهوه حکم ِ عسلُ داره برام !!
.
من پُر از شب های تاریکم و تو ... میتونی خالق ِ فانوسم بشی ...
کوچیکم؛ یک صد هزارم از جهان ! ... ولی تو میتونی معکوسم بشی !
.
من دلم نمیسوزه واسه خودم ... که دارم سر میرم از بی هدفی !
من دلم واسه تویی میسوزه که ... با یه دیوونه مث ِ من طرفی ...!!

مجتبی جعفری (فرزاد)
www.mojtabaa-jafari.persianblog.ir
۰

نظرات (۱۸)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
2 + 6 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود