نمی خوام تن بدی هرگز ، به این احساس اجباری

نمی خوام تن بدی هرگز به این احساس اجباری


نمی خوام مثل من باشی اسیر خواب و بیداری


نمی خوام از روی لب هات گل لبخند ، کم باشه


نمی خوام لحظه ای حتی تو چشمات رنگ غم باشه



نمی خوام حس کنی با من ، یه چیزی گم شده از تو


نمی خوام آب شی بیشتر ، از این کابوس کهنه برو


برو زودتر ، برو زودتر ، برو تا چشم من خیسه


برو تا چشم من کوره ، برو تا دشنه تو دیسه





یه چن وقته وجود تو ، واسه زخم
هام مرهم نیست


برو دیگه که می دونم دیگه عشق تو سهمم نیست


زمان زجرمو کم کن، نگاهت رو بدزد از من


منو به گریه ها بسپار ، به درد و غصه و شیون


زمونه دشمن ما بود ، همش با عشق ما جنگید


می دونستم من از اول ، یه جای کار .... می لنگید.

اونا که قرمزه رو خودم قبول دارم ایراد داره!
بنابراین یا براشون راه رفع ارائه کنید یا این که به الباقی سیاه چرده ی ترانه ام خرده بگیرید! :دی