احساسي نداري

احساسي نداري


هستي اما چه غريبه رو به روي من ميشيني

يه سكوته پر دردي كه فقط منو مي بيني

سايه اي تكيده از غم مثه آواره زمستون

مثه محكومي كه آروم جون ميده گوشه ي زندون

ديگه احساسي نداري به منو عشق و جنونم

نميگي اما چه ساده اينو از چشات مي خونم

ساده تعبيره نگاهت يه غروبه ناتمومه

توي لبخنده تو انگار زنده بودنم حرومه

هستي اما مثه سايه رنگ پريده و تمومي

درده تو چيه غريبه لااقل بده نشوني

ميشكني مثل يه شاخه كه تو دست باد اسيره

تكيه كن به شونه ي من نذار عشقمون بميره

تب رفتنه تو دستات مثه شلاق زمستون

چرا عشقمو فروختي به غريبه خيلي ارزون

نم خيسه توي چشمات مثه بارونه بهاره

مي دونم دوستم نداري گريه مي كنم دوباره

كسي منتظر نمونده چشم به راه كي نشستي

ديگه اينجا آخره راست روي كي درا رو بستي

ديگه احساسي نداري به منو عشق و جنونم

نميگي اما چه ساده اينو از چشات مي خونم