تویه یک میدون خاکی ، با دو بنده ای از ایران
داره با حریف میجنگه ، مردی از خطه ی شیران
قاعده بازی ِ مردیست ، ببرشم مازندرانی
ساکته اما کشیده ، نعره های پهلوانی
یه خمو ضربه ی فنی ، راه پیروزی چه بازه
ولی مرد قصه ی ما ، انگاری میخواد ببازه
آخه اون یه جایی دیده ، اشک و گریه ی یه مادر
از خدا طلب گرفته ، خواسته پیروزی آخر
خواسته تا حریف میدون ، گرچه ببر و پهلوونه
پای این جوون تنهاش ، روی سکو ها بمونه
میدونی یه وقتی آدم ، رو زمین تو آسمونه
اونی که یه کشتی گیره ، خاک بشه یه پهلوونه
بازوهاشو برده بالا ، عرق خودش رو پاک کرد
حریفو گرفته اما ، حبیبی خودش رو خاک کرد
.
.
.
اسطوره ی کشتی ایران امام علی حبیبی
.
.
.
اسطوره ی کشتی ایران امام علی حبیبی
نظرات (۲)