از زمانی که ترانه «سنگ صبور» محسن چاوشی را شنیدم نام امیر ارجینی را شناختم و بعد از آن جوری شد که جزو شنوندگان ثابت کارهای او شدم، ترانه سرای خوبی که از سال گذشته با انتشار آلبوم‌هایی مثل «رمانتیک» با صدای شهاب رمضان و «حریص» محسن چاووشی حسابی و بیش از پیش گل کرده و همین مساله بهانه‌ای شد تا با او مصاحبه‌ای در زمینه ترانه انجام دهیم.
[*]خیلی‌ها متعقدند که محسن چاووشی باعث و بانی حضور و ورود امیر ارجینی به موسیقی و معرف اصلی اوست، شما تا چه اندازه به این قضیه معتقدید؟
اعتقاد ندارم. چون روزی که ما همکاریمان را با محسن چاووشی آغاز کردیم او موفقیت امروز را نداشت و هنوز به طورکامل شناخته نشده بود. من تا الان نزدیک به ۸ سال است که با محسن مشغول همکاری هستم مسلما اگر کار من خوب نبود و یا اشکالی وارد بود این همکاری تا به الان ادامه پیدا نمی‌کرد چرا که برای هر هنرمندی کارنامه کاری‌اش از درجه اهمیت بالایی برخوردار است.
[*]این آشنایی چگونه صورت گرفت؟
سال ۸۳ محسن در دوران خدمت با یک دوست مشترکمان که نویسنده هم هست آشنا شده و این آشنایی منجر به این همکاری و دوستی ۸ ساله شد.
[*]در طی این سال‌ها اکثر ترانه‌های منتشر شده از شما موفق بوده و مورد توجه قرار گرفته‌اند، به نظرتان علت اصلی این اتفاق چیست؟
به نظرم چون این ترانه‌ها اکثرا حرف‌های دل من بوده‌اند و چیزهایی هستند که از دلم می‌آیند در نتیجه مورد توجه قرار گرفته‌اند و به دل نشسته‌اند. به عبارت دیگر هر وقت از خودم نوشتم برنده بودم. همچنین شکست عاطفی و فوت برادرم باعث شده است تا ترانه‌هایم همیشه غمگین باشند.
[*]با این وجود امکان دارد که در آینده از شما ترانه شش و هشت یا به عبارتی شاد هم شنیده شود؟
من این مسئله را چندی پیش به یک دوست دیگر هم گفتم که بستگی به آهنگساز کار دارد اگر آهنگساز خوب باشد ترانه را به هر شکلی که باشد به بهترین نوع ممکن می‌سازد و این بیشتر به حسی دارد که از یک ترانه می‌گیرد.
[*]چطور به نوشتن ترانه و شعر علاقه‌مند شدید؟
این علاقه‌مندی در دوران خدمت شکل گرفت. با توجه به شکست عاطفی که داشتم تنها شعر بود که من را تسکین می‌داد، حضور در انجمن‌های مختلف و آشنایی با شاعران بنام و تاثیر آن‌ها در ترانه‌هایم از قبیل استاد منزوی باعث شد تا الان این شغل را ادامه دهم.
[*]تا به حال این تاثیرپذیری منجر به تقلید هم شده؟
نه اصلا. من معمولا از تکنیک این شاعران استفاده می‌کنم. یعنی من یک زبان محاوره‌ای در اختیار دارم که قابلیت‌های زیادی را داراست و تا به حال حتی غزل‌هایی به زبان محاوره و با مضمون جدی و اجتماعی سروده‌ام و معتقدم که زبان محاوره توانایی‌های بسیاری دارد.
[*]نحوه آشناییتان با شهاب رمضان چگونه بود؟
من اولین بار شهاب را در کنار محسن چاوشی دیدم و بعد‌ها همین دیدار‌ها باعث آشنایی بیشتر شد. زمانی بود که پرونده آلبوم «رمانتیک» بسته شده بود و قرار شد تا من تنها یک ترانه را به این آلبوم اضافه کنم که من قطعه (پشیمونی) را آماده و تحویل دادم که حسابی مورد توجه سیروان و شهاب قرار گرفت و باعث شد تا من در «رمانتیک» ترانه‌های بیشتری داشته باشم.
[*]چطور نام یکی از ترانه‌های شما به عنوان نام آلبوم انتخاب شد؟
من در واقع به واژه رمانتیک در شعر علاقه نداشتم ولی شهاب اصرار داشت که من به آن فکر کنم و در نهایت هم من آن ترانه را سرودم. البته اکثرا سیروان را به عنوان یک موزیسینی که در زمینه موسیقی ریتمیک کار می‌کند می‌شناختند ولی سیروان خیلی عالی توانست این تراک را به صورت اسلو تنظیم کند، که من واقعا آن را پسندیدم
[*]آیا این همکاری به آلبوم بعدی هم منجر شد؟
بله. من در آلبوم بعدی شهاب ۲ کار دارم که خود شهاب آن را ساخته. البته یکی از مشکلات «رمانتیک» پخش ضعیف کار بود که اگر این پخش به درستی صورت می‌گرفت مسلما آلبوم با فروش و طرفداران زیادی روبه‌رو می‌شد. البته پخش این آلبوم به همت و معرفی دوستان شهاب صورت گرفت.
[*]در آلبوم‌های بعدی محسن چاووشی چطور؟
من با محسن کارهای زیادی دارم، ما اصولا آلبومی کار نمی‌کنیم، من کارهای زیادی دست محسن دارم چرا که حس و حالمان به هم نزدیک است.
[*]از میان این کار‌ها به کدام علاقه بیشتری دارید؟
ما قبل از مجاز نشدن کارهای محسن، کاری داشتیم با نام «عشق دو حرفی» و قطعات «ابرای پاییزی» و «سنگ صبور» که من آن‌ها را خیلی دوست دارم.
[*]خودتان به شخصه به صدای کدام خواننده علاقه دارید؟
بهتر است که به این سوال جواب ندهم، من معمولا توجه اصلی‌ام روی نتیجه نهایی کار بوده و کلام برایم از اهمیت بیشتری برخوردار است و پس از آن این مجموع کار است که برایم ارزش بیشتری دارد.
[*]به جزء محسن چاووشی و بهنام صفوی با چه اشخاص دیگری همکاری کردید؟
در آلبوم تازه بهنام صفوی هم ۲ کار دارم با اینکه اتودکار را شنیدم ولی به نظرم کار خوبی خواهد شد.
[*]جایگاه ترانه را نسبت به گذشته چطور می‌بینید؟ آیا پیشرفتی داشته؟
واقعا نمی‌دانم چه بگویم. کیوان ساکت جمله‌ای خوبی گفته که به آن خیلی اعتقاد دارم آن هم اینکه اگر دقت می‌کردیم چه قدر خوب می‌شد که موسیقی پاپ ایرانی داشته باشیم. یعنی موسیقی که مختص به آب و خاک ما باشد را کار می‌کردیم و پاپ ما ایرانی می‌شد. موسیقی پاپی که متعلق به خودمان باشد. همانطور که به عنوان مثال در ترکیه موسیقی پاپ نزدیک به موسیقی سنتی خودشان را دارند و در پاپ از موسیقی آب و خاک خودشان تاثیر گرفته‌اند.
[*]از جایگاه حال حاضر خودتان رضایت دارید؟
ببینید هدف من چیز دیگری است. مثل فوتبالیستی که به فکر جام‌جهانی باشد من هم به بیشتر از اینجایگاه و بالا‌تر از آن فکر می‌کنم. خیلی راحت بگویم دوست دارم کاری ارائه دهم که در تاریخ ثبت شود و به قول استاد محمدعلی بهمنی که می‌گفت: تراک «سنگ صبور» هدیه نسل‌ها به یکدیگر است.
[*]تا به حال پیش آمده که خودتان ترانه‌ای را برای اجرا به خواننده‌ای پیشنهاد دهید؟
نه، ولی ترانه‌ای از استاد جنتی عطایی به نام «به من چه» است که هروقت آن را می‌شنوم حسرت می‌خورم که چرا من چنین ترانه‌ای را ننوشتم. با توجه به نگاهی که به کارهای سهراب سپهری داشتم، می‌توانستم همچین ترانه‌ای بسرایم. همیشه با شنیدن این ترانه خیلی حسرت خوردم.
[*]از همکاریتان با سیروان خسروی بگویید؟
خیلی‌ها بر این باورند که سبک من و سیروان با هم تداخل دارد و جور نیست و اولین ترانه‌ای بود که با سیروان اجرا کردم و خیلی هم لذت برد و باعث شد تا در آلبوم بعدی او هم همکاری داشته باشم.
[*]به جزء ترانه‌سرایی شغل دیگری هم دارید؟
بله
[*]ساز هم می‌زنید؟
فعلا در حال یادگیری سنتور هستم.
[*]جایی شنیده بودم که شما به ترانه‌هایی که محسن چاووشی از برخی از ترانه سراهای دیگر می‌خواند اعتقادی ندارید؟
محسن مختار است هر کاری که می‌خواهد انجام دهد، ولی در نهایت مردم هستند که یاد یک هنرمند را زنده نگه می‌دارند، هر خواننده باید به المان‌های موفقیت خود تکیه کند و محسن هم آدمی است که آزادانه تصمیم می‌گیرد و اگر من به این مسئله دامن بزنم دوستی خودم و محسن را به خطر اندازم، من تا جایی‌که در توانم باشد او را راهنمایی می‌کنم.
[*]یک مسئله مهم که امروز در موسیقی وجود دارد کم اهمیت جلوه دادن ترانه است که هر روز در حال افزایش است؟
اکثر خواننده‌هایی که شعرهای خوب و کارهای خوب در دست دارند در ابتدا ادای حمایت از ترانه‌سرا را در می‌آورند، اما بعد از انتشار آلبوم و درست در بخش مهم کار که کاور آلبوم باشد نام ترانه‌سرا به کوچک‌ترین شکل ممکن به چشم می‌آید. به نظرم این مسئولان ارشاد هستند که باید به فکر این مسئله باشند.
[*]تفاوت وضعیت ترانه امروز با سال‌های آغاز تولد ترانه نوین چیست؟
ترانه در موسیقی پاپ الان یک فرق بزرگ با گذشته دارد. من فکر می‌کنم در دهه ۵۰-۴۰ کار‌ها به صورت یک تیم انجام می‌شد. هر بخش کار به یک شخص متخصص اختصاص داده می‌شد و کار بیشتر به صورت گروهی بود. در حال حاضر یکی از معضلات موسیقی این مساله است که یک خواننده خودش به تنهایی همه کار از قبیل ترانه‌سرایی، آهنگسازی و تنظیم را انجام می‌دهد. یکی دیگر از مشکلات وجود ترانه‌سراهایی است که من اسم آن‌ها را ترانه سراهای کاذب گذاشته‌ام و به جرات می‌گویم که واقعا بی‌سواد هستند. به عنوان مثال چندی پیش یکی از خواننده‌ها مشغول صحبت با یکی از همین ترانه‌سراهای کاذب بود و جالب بود این ترانه‌سرا با دیدن یکی از ابیات حسین منزوی نام شاعر را نمی‌دانست، البته این تنها مختص به این شاعر نامی نبود بلکه در مورد هوشنگ ابتهاج و قیصر امین‌پور هم این قضیه صادق بود اما زمانی‌که نام این شعرای نامی را می‌شنید از آنان به خوبی یاد می‌کرد که گویی اطلاعات وسیعی از اینان دارد اگر خودستایی نباشد من اگر نامی از شاعری ببرم از او اطلاعات کامل را دارم.
[*]صحبت پایانی؟
ممنون بابت این گفت‌وگو خوب و جامع.
نظرات (۱۶)